Podstawy pracy w AutoCADzie

 

 

Wymagania wstępne :

Wiedza z zakresu podstaw obsługi środowiska Windows.

Metoda szkolenia:  wykład + warsztaty-ćwiczenia praktyczne

1.    Programy graficzne wspomagające projektowanie (CAD), wersje AutoCADa

Wstęp,  podstawowe pojęcia:

Programami do komputerowego wspomagania projektowania są m. in. AutoCAD firmy Autodesk i MicroStation firmy Bentley..

MicroStation

MicroStation to pakiet programów typu CAD zaprojektowany przez amerykańską firmę Bentley Systems.
Znajdują one zastosowanie przede wszystkim w architekturze, budownictwie, geodezji, GIS, kartografii, mechanice, przemyśle i telekomunikacji.

MicroStatation 95 firmy Bentley jest programem wspomagającym programowanie 2D i 3D dla DOS, MS Windows, MS Windows 9x, Windows NT
oraz IBM OS/2 Warp, DEC Alpha Windows NT i PowerPC WindowsNT.
Pracuje na komputerach PC, Apple, stacjach roboczych UNIX.
Przeznaczony do rysowania, projektowania, wizualizacji, analizy, zarządzania bazą danych i modelowania.
Ma wygląd identyczny dla wszystkich platform sprzętowych.
Jest szczególnie przydatny dla grupy projektantów i grup roboczych korzystających ze wspólnych danych.
Stosowany przez architektów, kartografów, inżynierów, kreślarzy i innych w projektowaniu komputerowym.

Natywnym formatem Microstation jest DGN choć może także czytać i pisać szereg formatów CAD w tym DWG i DXF, pliki graficzne (JPEG i BMP),
animacje (AVI), strony internetowe 3D VRML i Adobe Systems PDF.

W chwili powstania MicroStation został użyty w inżynierii i architekturze przede wszystkim do tworzenia rysunków konstrukcji,
jednak ze względu na rozwój poprzez różne wersje o zaawansowane modelowanie i funkcję renderingu, ray tracing i animacji klatką kluczową.
Może dostarczyć specjalistycznego środowiska dla architektury, inżynierii lądowej, map, lub między innymi projektowania roślin.

W 2000 r. Bentley dokonał zmiany w formacie pliku DGN w V8 aby dodać dodatkowe funkcje, takie jak Digital Rights i Design History
- możliwość kontroli wersji która umożliwia przywrócenie poprzednich przeglądów albo globalnie, lub przez wybór oraz do lepszego wsparcie importu/eksportu DWG Autodeska.
Ponadto format V8 usunął wiele ograniczeń danych z wcześniejszych wersji takich jak ograniczony poziom projektowania i rysowania obszaru.

AutoCAD

AutoCAD dostępny był dla komputerów IBM PC (DOS, OS/2, SCO Xenix 386, Windows), Apple Macintosh, stacji roboczych
(np. Sun Microsystems, DEC - system operacyjny ULTRIX i VMS, Apollo).
AutoCADy w wersji na platformy PC do wersji 12 włącznie pracowały w systemie DOS, w wersji 13 w DOS i Windows, wersja 14, 2000 i nowsze tylko w Windows 9x.
AutoCAD jest programem do wspomagania projektowania i kreślenia, który działa na szerokiej gamie standardowych komputerów,
dając zyski z dużej użyteczności systemu CAD nawet w małych firmach.
Oferuje obszerny zestaw środków do 2 - 3-wymiarowego rysowania i projektowania, łącznie z modelowaniem bryłowym i powierzchniowym.
Znajduje zastosowania w takich dziedzinach nauki i techniki jak: architektura, budownictwo, chemia, elektrotechnika, elektronika, mechanika, inżynieria, CAM,
kartografia, zarządzania, skład drukarski, ilustracje techniczne.

Pierwsza wersja AutoCADa została pokazana w listopadzie 1982 na targach COMDEX w Las Vegas, a miesiąc później rozpoczęła się sprzedaż programu.
Aktualną wersją jest AutoCAD 2011.
Istniały wersje dla innych systemów operacyjnych takich jak CP/M, PC-DOS, Macintosh (ostatnie wydanie w 1992) i Unix (ostatnie wydanie w roku 1994),
ale począwszy od Release 14 wydanego w 1997 Autodesk zrezygnował z ich tworzenia.
Jednak w 2009 roku zmienił zdanie i AutoCAD 2012 przygotowywany jest również w wersji na Mac OS X 10.6.

Przy uruchomianiu programu na emulatorach takich jak Microsoft Virtual PC należy się liczyć z bardzo niską wydajności
 

AutoCAD – program tworzony i rozpowszechniany przez firmę Autodesk, wykorzystywanym do dwuwymiarowego (2D) i trójwymiarowego (3D)
komputerowego wspomagania projektowania.
Specjalizowane wersje AutoCADa (np. AutoCAD Mechanical) umożliwiają również wykonywanie grafiki inżynierskiej 2,5D, metodą FBM.

 

Pierwotnie wykorzystywany był tylko przez mechaników, jednak z czasem został rozszerzony i aktualnie jest używany przez architektów i innych projektantów dzięki temu,
że firma Autodesk rozszerzyła program o wiele specjalistycznych "nakładek" np.: AutoCAD Electrical, AutoCAD Mechanical, Mechanical Desktop,
Architectural Desktop, Civil Design itp.
AutoCAD jest w tym wypadku podstawą do której dołączone są biblioteki, funkcje, interfejsy specyficzne dla danej branży.

 

Ponieważ AutoCAD ma otwartą architekturę wiele zewnętrznych firm stworzyło własne nakładki.
Przykładem może być AutoPLANT firmy Rebis (obecnie oddział firmy Bentley) przeznaczony do projektowania instalacji rurowych.

Istnieje wiele wersji językowych AutoCAD-a, m.in. wersja polska (polecenia w języku polskim).

 

Wersje oprogramowania

 

Programy firmy Autodesk do różnych zastosowań

Architektura i budownictwo

Autodesk Revit Architecture
Dedykowane oprogramowanie do modelowania informacji budowlanych.
Podążając za tokiem myślenia użytkownika pozwala na naturalne tworzenie, swobodne projektowanie i efektywne wykonanie.

Oparty na parametrycznej technologii Revit Architecture wprowadza nowe możliwości, które wspomagają proces projektowania i umożliwiają podwyższenie poziomu produktywności.
Revit to narzędzie do modelowania trójwymiarowego połączonego z równoległym tworzeniem dokumentacji technicznej, umożliwiające wprowadzanie zmian gdziekolwiek
i na każdym etapie tworzenia projektu. 

Revit sam zajmuje się koordynacją projektu, minimalizuje czas potrzebny na rysowanie oraz prawdopodobieństwo powstawania błędów.

Oferowany w APLIKOM pakiet AutoCAD Revit Architecture Suite zawiera:


AutoCAD Revit Architecture Suite
W pełni wykorzystaj środki zainwestowane w oprogramowanie, szkolenia i dane projektowe oraz zdobądź przewagę konkurencyjną w modelowaniu informacji budowlanych.

AutoCAD Architecture
Łatwe w użyciu funkcje programu ułatwiają tworzenie, koordynację i współpracę w zakresie sporządzania dokładnych wersji roboczych i dokumentów konstrukcyjnych.

AutoCAD MEP
Zwiększ wydajność, dokładność i koordynację dzięki oprogramowaniu zapewniającemu lepszą jakość projektów i dokumentacji z zakresu konstrukcji mechanicznych,
instalacji elektrycznych i instalacji wodno-kanalizacyjnych (MEP).

AutoCAD Structural Detailing
Program AutoCAD® Structural Detailing stworzony na bazie platformy AutoCAD® zwiększa wydajność pracowników,
umożliwiając szybkie i wydajne tworzenie warsztatowych rysunków do produkcji struktur stalowych i żelbetonowych.

Autodesk Revit Structure
Równoczesne modelowanie strukturalne zapewniające efektywną i dokładną dokumentację, analizy i projekty.

AutoCAD Revit Structure Suite
W pełni wykorzystaj zainwestowane środki i ułatw sobie przejście do modelowania informacji budowlanych, wykorzystując wiodące w branży
oprogramowanie AutoCAD® i zalety płynące z użytkowania oprogramowania BIM Revit® Structure.

Autodesk Revit MEP
Oprogramowanie do modelowania informacji budowlanych i tworzenia dokumentacji, podążające za tokiem myślenia inżynierów budowlanych, elektryków i inżynierów sanitarnych.

AutoCAD Revit MEP Suite
Wydajność tworzenia dokumentacji charakterystyczna dla oprogramowania AutoCAD® MEP w połączeniu z przewagą konkurencyjną dzięki aplikacji Revit® MEP
do modelowania informacji budowlanych – wszystko w jednym programie.

Autodesk Robot Structural Analysis
Rozwiązanie Autodesk Robot Structural Analysis Professional uzupełnia modelowanie informacji o budynku (BIM) o możliwość projektowania
i skoordynowanej cyfrowej analizy dla inżynierów budowlanych na całym świecie.

AutoCAD
AutoCAD® – dopracowany w każdym szczególe z myślą o kreślarzu, przyspiesza wykonywanie rutynowych zadań projektowych.

AutoCAD LT
Ułatw sobie codzienną pracę dzięki najlepiej sprzedającemu się na świecie programowi do kreślenia i przedstawiania detali 2D, stworzonemu z myślą o kreślarzu.

Autodesk 3ds Max Design
Analizuj, zatwierdzaj i komunikuj swoje pomysły za pomocą programu Autodesk® 3ds Max® Design, kompleksowego rozwiązania do modelowania,
animacji i renderingu 3D, przeznaczonego dla projektantów i specjalistów w dziedzinie wizualizacji, aby wspierać kreatywność i rozwój oraz umożliwiać współpracę z innymi aplikacjami.

AutoCAD Raster Design
Wykorzystaj zeskanowane rysunki i mapy, zdjęcia lotnicze, obrazy satelitarne i cyfrowe modele terenu dzięki oprogramowaniu Raster Design.

Infrastruktura i GIS


AutoCAD Civil 3D
Wszechstronna aplikacja na bazie programu AutoCAD® do projektowania, kreślenia i zarządzania szeroką gamą projektów z zakresu inżynierii lądowej.

AutoCAD Map 3D
Wiodąca platforma GIS do tworzenia i zarządzania danymi przestrzennymi. 
Usprawnij cały proces projektowania i zwiększ wydajność dzięki wykorzystaniu narzędzi AutoCAD®.
AutoCAD
AutoCAD® – dopracowany w każdym szczególe z myślą o kreślarzu, przyspiesza wykonywanie rutynowych zadań projektowych.

AutoCAD LT
Ułatw sobie codzienną pracę dzięki najlepiej sprzedającemu się na świecie programowi do kreślenia i przedstawiania detali 2D, stworzonemu z myślą o kreślarzu.

AutoCAD Raster Design
Wykorzystaj zeskanowane rysunki i mapy, zdjęcia lotnicze, obrazy satelitarne i cyfrowe modele terenu dzięki oprogramowaniu Raster Design.

Mechanika, elektryka


Autodesk Inventor
Najlepszy wybór dla użytkowników oprogramowania AutoCAD® pozwalający firmom produkcyjnym na wykorzystanie możliwości projektowania 3D,
przy zapewnieniu dalszych opcji korzystania z oprogramowania do projektowania 2D.

AutoCAD Mechanical
Aplikacja do tworzenia szkiców i rysunków 2D projektów urządzeń mechanicznych. Zawiera bogatą bibliotekę standardowych elementów,
udostępnia narzędzia do wykonywania zadań i obliczeń, a także umożliwia tworzenie łączy zespolonych do części i zespołów Autodesk® Inventor™.

AutoCAD Electrical

Wiodąca aplikacja stworzona pod kątem projektowania i tworzenia dokumentacji elektrycznych urządzeń sterujących, zintegrowana ze środowiskiem AutoCAD®.


Autodesk Moldflow
Wykorzystanie standardów branżowych do szczegółowej analizy i optymalizacji procesu wtrysku tworzyw sztucznych.

Autodesk Navisworks
Rozwiązanie, które umożliwia projektantom i inżynierom różnych branż łączenie i przeglądanie wyników ich pracy w jednym, spójnym modelu.

WIZUALIZACJA


Autodesk AliasStudio
Kompletny zestaw narzędzi do kreatywnego projektowania, pozwalający firmom na tworzenie doskonalszych projektów, co przekłada się na lepsze wyniki działalności.

Autodesk Showcase
Ułatw podejmowanie dobrze ugruntowanych decyzji dzięki wykorzystaniu realistycznego obrazowania danych projektowych 3D i środowisku do ich prezentacji i modyfikowania.

Autodesk 3ds Max
Dopasowane w wysokim stopniu do potrzeb danego klienta, skalowalne rozwiązania w zakresie animacji, modelowania i renderowania 3D
na potrzeby tworzenia gier, przemysłu filmowego, telewizji i wizualizacji projektów.

ZARZĄDZANIE DOKUMENTACJĄ


Autodesk Vault Manufacturing
Oprogramowanie do zarządzania danymi Autodesk® Vault Manufacturing, dostępne wcześniej jako Autodesk® Productstream®, umożliwia bezpieczny zapis oraz zarządzanie informacjami inżynierskimi, danymi projektowymi i dokumentami.

DWG TrueConvert
Pobierz bezpłatne * narzędzie DWG TrueConvert™ do konwertowania rysunków utworzonych w programie AutoCAD lub w dowolnej
opartej na nim aplikacji do formatów AutoCAD 14, AutoCAD 2000, AutoCAD 2000i, AutoCAD 2002, AutoCAD 2004, AutoCAD 2005 i AutoCAD 2006.   

Udostępnianie


Autodesk Design Review
(poprzednia nazwa DWF Composer)
Usprawnienie procesów recenzowania, nanoszenia i zaznaczania zmian w projektach 2D i 3D bez potrzeby angażowania oprogramowania projektowego.

Autodesk Freewheel
Autodesk Freewheel jest bezpłatną usługą sieciową pozwalającą na przeglądanie i udostępnianie projektów 2D i 3D bez potrzeby instalacji oprogramowania.

Autodesk DWF Viewer
Pobierz bezpłatne * oprogramowanie Autodesk® DWF™ Viewer umożliwiające łatwe wyświetlanie i drukowanie rysunków dwuwymiarowych i trójwymiarowych,
a także modeli w formacie DWF™ — idealne rozwiązanie umożliwiające udostępnianie złożonych plików projektowych.

DWG TrueView
Pobierz bezpłatne * oprogramowanie DWG TrueView™ służące do udostępniania innym inżynierom rysunków AutoCAD®.
Wyświetlanie i drukowanie plików DWG i DXF™, a następnie publikowanie ich w postaci plików DWF™.
Oprogramowanie to zapewnia zachowania pełnej wierności rysunków, ponieważ przeglądarka TrueView™ jest oparta ne tej samej technologii wyświetlania, co oprogramowanie AutoCAD®.

PRODUKTY UZUPEŁANIAJĄCE

AutoCAD
AutoCAD® – dopracowany w każdym szczególe z myślą o kreślarzu, przyspiesza wykonywanie rutynowych zadań projektowych.

AutoCAD LT
Ułatw sobie codzienną pracę dzięki najlepiej sprzedającemu się na świecie programowi do kreślenia i przedstawiania detali 2D, stworzonemu z myślą o kreślarzu.

AutoCAD Raster Design
Wykorzystaj zeskanowane rysunki i mapy, zdjęcia lotnicze, obrazy satelitarne i cyfrowe modele terenu dzięki oprogramowaniu Raster Design.

Autodesk Sketchbook Pro
Szkicuj, opatruj przypisami i prezentuj swoje pomysły w zakresie wizualizacji na dowolnym komputerze typu Tablet lub tablecie Wacom.

3D Animation


Autodesk® Maya®
Twórz zapierające dech w piersiach kreacje 3D i sprostaj wymogom produkcyjnym dzięki nowym narzędziom do modelowania,
sposobom uwydatniania tekstury oraz rozplanowaniu pracy z wykorzystaniem technologii 64-bitowej i wielordzeniowej.

Autodesk® 3ds Max® - NOWA WERSJA OPROGRAMOWANIA
Dopasowane w wysokim stopniu do potrzeb danego klienta, skalowalne rozwiązania w zakresie animacji, modelowania i renderowania 3D
na potrzeby tworzenia gier, przemysłu filmowego, telewizji i wizualizacji projektów.

Autodesk 3ds Max Design - NOWA WERSJA OPROGRAMOWANIA
Analizuj, zatwierdzaj i komunikuj swoje pomysły za pomocą programu Autodesk® 3ds Max® Design, kompleksowego rozwiązania do modelowania,
animacji i renderingu 3D, przeznaczonego dla projektantów i specjalistów w dziedzinie wizualizacji, aby wspierać kreatywność i rozwój oraz umożliwiać współpracę z innymi aplikacjami.

Autodesk® MotionBuilder™
Jeden z najbardziej wydajnych pakietów do animacji postaci 3D, zawierający narzędzia działające w czasie rzeczywistym, umożliwiający tworzenie
najbardziej wyszukanych i obszernych animacji.

Autodesk Mudbox
Autodesk® Mudbox™ jest aplikacją do trójwymiarowego rzeźbienia w wysokiej rozdzielczości, opartego o technikę pędzla, do tworzenia szczegółowych,
naturalnych modeli na potrzeby najbardziej wymagających efektów wizualnych; jest łatwy do nauki, prosty w obsłudze i zapewnia bezproblemową integrację
z nowymi oraz istniejącymi procesami organizacji produkcji.

mental ray®
Najlepsze rozwiązanie branżowe w zakresie renderingu, dostępne jako autonomiczny produkt dla produktów Autodesk 3D.

Autodesk Stitcher
Oprogramowanie Autodesk® Stitcher™ umożliwia łączenie zdjęć cyfrowych w celu tworzenia obrazów panoramicznych i wirtualnych prezentacji,
aż do pełnego obrotu (360° na 180°) zaledwie w kilka kliknięć.

AutoCAD LT  2011 - opis skrócony programu

AutoCAD LT 2011 jest ograniczoną funkcjonalnie wersją legendarnego programu do komputerowego wspomagania projektowania AutoCAD.
AutoCAD LT oferuje stu procentową zgodność z formatem DWG wykorzystywanym przez pełną wersję AutoCAD 2011 i poprzednie.
Program w stosunku do wersji pełnej AutoCADa nie posiada action recordera, funkcji rysowania trójwymiarowego, zarządzania zestawami arkuszy,
dostosowywania (LISP, ARX, VBA), grafiki prezentacyjnej, zarządzania standardami CAD oraz nie jest dostępny w postaci licencji sieciowych.
W AutoCAD LT 2011 poprawiono działanie polecenia kreskowania i TimeSaver.
Programiści Autodesk dodali także możliwość ustawiania przezroczystości obiektów i warstw, wielofunkcyjne uchwyty polilinii, jak również funkcję,
która pozwala na tworzenie i wybieranie podobnych obiektów w oparciu o właściwości obiektów już istniejących.
To ostatnie przyda się dla osób edytujących geometrię w AutoCAD LT.

Formaty plików w AutoCAD

 

Pliki rysunków programu AutoCAD posiadają rozszerzenie DWG, oraz jego odpowiednik w ASCII – DXF.
Pliki DWG stały się standardem de facto dla aplikacji CAD.
Pliki DWG często nie są kompatybilne między poszczególnymi wersjami AutoCAD.
DWG jest formatem binarnym i własnością firmy Autodesk.
Dokumentacja dotycząca formatu nie jest udostępniana innym producentom oprogramowania w celu ograniczenia konkurencji na rynku i utrzymania pozycji monopolistycznej.
Programy innych producentów mogą używać plików w tym formacie dzięki inżynierii wstecznej.

Istniały wersje dla innych systemów operacyjnych takich jak CP/M, PC-DOS, Macintosh (ostatnie wydanie w 1992) i Unix (ostatnie wydanie w roku 1994),
ale począwszy od Release 14 wydanego w 1997 Autodesk zrezygnował z ich tworzenia.
Jednak w 2009 roku zmienił zdanie i AutoCAD 2012 przygotowywany jest również w wersji na Mac OS X 10.6.
Przy uruchomianiu programu na emulatorach takich jak Microsoft Virtual PC należy się liczyć z bardzo niską wydajnośc

 

Historia AutoCADa

 

Pierwsza wersja AutoCADa została pokazana w listopadzie 1982 na targach COMDEX w Las Vegas, a miesiąc później rozpoczęła się sprzedaż programu.
Aktualną wersją jest AutoCAD 2011.

 

 

Obsługiwane platformy

 

Istniały wersje dla innych systemów operacyjnych takich jak CP/M, DOS, Macintosh (ostatnie wydanie w 1992) i Unix (ostatnie wydanie w roku 1994),
ale począwszy od Release 14 wydanego w 1997 Autodesk zrezygnował z ich tworzenia.
Jednak w 2009 roku zmienił zdanie i AutoCAD 2012 przygotowywany jest również w wersji na Mac OS X 10.6

Możliwe uruchomienie programu na emulatorach takich jak Microsoft Virtual PC, VirtualBox, Wine, DosEmu.

 

 


Ekran AutoCADa i jego elementy. Dopasowanie programu do potrzeb

 

2.   Filozofia pracy z programem AutoCAD.
Edytor rysunku – ekran podstawowy i jego elementy. Dopasowanie do własnych potrzeb.

 

Gdy osoby, które pracowały przy desce kreślarskiej, przesiadają się z deski na AutoCAD-a, starają się wprowadzić w życie wszystko to,
czego się nauczyli, więc rozpoczynając rysunek, zadają następujące pytania:

 

W AutoCAdzie nie jesteśmy ograniczani formatem strony,
mamy nieograniczoną przestrzeń, a skala - standardowo 1:1.

 

 

Tworzenie rysunków

Przy tworzeniu nowych rysunków na ogół korzystamy ze standardu, szablonu rysunku.

 

Używanie standardu

Opcja ta pozwala na praktycznie natychmiastowe przejście do rysowania w programie; jedyną

rzeczą, którą musimy zrobić, jest wybranie jednostek rysunkowych:

 

Ekran podstawowy (kursor graficzny, obszar rysunku, interfejs użytkownika).

Firma Autodesk, producent programu AutoCAD, ściśle współpracuje z biurami projektowymi, czego wynikiem jest starannie przemyślany i bardzo użyteczny interfejs użytkownika.
Wszystkie ikony są bardzo czytelne i intuicyjne, zebrane są w bardzo dobrze, moim zdaniem, zorganizowane grupy.

Po uruchomieniu programu pokazuje się okno w którym są następujące elementy:


Główne elementy AutoCADa:

Obszar rysunku

 

Główne elementy AutoCADa

 

Kopie ekranu menu i podmenu w AutoCAD 2005

AC2005

Menu główne

Pliki 

Menu Plik

Edycja

Edycja

Widok

Widok

Wstaw

Wstaw

Format

Format


Narzedzia
Narzędzia

Rysuj
Rysuj


Wymiary
Wymiary

Zmiana
Zmiana


Express
Express


Okno
Okno


Pomoc
Pomoc


Rozwinięcia menu/podmenu

Pomoc1
Pomoc

Pomoc2

Pomoc - indeks


Dostosowanie

Dostosowanie - opcje pasków - wybór

Narzędzia

Paski narzędziowe


Drukuj
Plik - Drukuj


Eksport

Plik - Eksport

Jednostki

Jednostki rysunku


Lokalizacja

Ustawienia rysunkowe - lokalizacja względem obiektu

LUW

Widok - Symbol LUW


Warstwy

Menedżer warstw



Zoom
Widok - Zoom

Fragment

Widok - nowy fragment

Nowy rysunek

Plik - Nowy rysunek - szablon plik dwg


Template
Nowy rysunek - szablon tempate dwt


Opcje
Opcje - ekran


Ustawienia
Ustawienia rysunkowe


Rysuj łuk
Rysuj - łuk

Zapisz jako
Plik - Zapis rysunku - Zapisz jako


Dostosowanie programu do własnych potrzeb

Interfejs użytkownika można modyfikować – np. prawy klawisz myszy obok menu głównego.

Bardzo często zdarza się, że nie odpowiadają nam fabryczne ustawienia programu, mimo że są niezłe.
Jednak każdy może, wprowadzić modyfikacje.
Jako że zmiana wielu ustawień nie ma sensu, ale pewne można dla własnych potrzeb i te które mają kluczowy wpływ na wydajność pracy z programem.

 

Zaczniemy od kliknięcia prawym klawiszem myszki w obszarze dialogowym okna i w wyświetlonym okienku wybieramy ostatnią z pozycji Opcje

Spowoduje to otwarcie dużego okna dialogowego przedstawionego na rysunku

 

W okienku jest wiele zakładek, które jak na razie nic nam nie mówią. Na tym etapie nauki właściwie niewiele będziemy w nich zmieniać. 

Podstawowe zmiany, jakie będą nas interesowały, znajdują się w zakładce Ekran; są to:

 

* zmiana koloru tła;

* zmiana kroju czcionki w obszarze dialogowym;

* zmiana wielkości krzyża nitkowego.

 

Reszty parametrów nie powinno się na tym etapie zmieniać, ponieważ w miarę poznawania programu omówię, jak można zmieniać poszczególne parametry, aby ułatwić sobie życie.

 

Zacznijmy od zmienienia kolorów naszego programu -- klikamy na przycisku Kolory i naszym oczom pokazuje się okienko dialogowe pokazane na rysunku

W okienku tym możemy zmienić kolor tła, np. na zielony, kolor tekstu w obszarze dialogowym, kolor obszaru dialogowego itd. Jak tego dokonać?
Musimy klikać w kolejnych obszarach, którym chcemy zmienić kolor, lub wybierać je z rozwijanego menu i nadawać im kolor z również rozwijanego menu Kolor .

Rozmiar krzyża nitkowego zmienia się poprzez przesunięcie suwaka.

 

Kolejną rzeczą, jaką zrobimy, będzie ustawienie automatycznego zapisu efektów naszej pracy co, powiedzmy, 20 minut.
Standardowo opcja ta jest nastawiona na 120 minut, co może doprowadzić do utraty efektów długiej pracy.
Przechodzimy na zakładkę Otwórz i zapisz i zmieniamy liczbę minut na 20, klikamy OK.

Podstawowe parametry już mamy ustawione, więc przyszedł czas na pokazanie, jak wyciągać ukryte paski narzędzi.
Sprawa również jest mało skomplikowana, a jej przedstawienie pozwoli mi na pomijanie tej operacji podczas kolejnych lekcji.
 Aby wyciągnąć ukryty pasek narzędzi, klikamy polecenie Widok w górnym menu, następnie wybieramy opcje Paski narzędzi.

Powinno wyświetlić się poniższe okienko dialogowe

 

Pierwotne paski narzędzi można odzyskać poprzez wpisanie polecenia menu i wczytanie pliku ACAD.MNU.

 

 

 


3.    Wprowadzanie poleceń, wprowadzanie liczb, punktów i współrzędnych.
Zbiór wskazań, wybieranie obiektów, uchwyty.

 Wprowadzanie poleceń

W celu powtórzenia ostatnio wprowadzonego polecenia wystarczy nacisnąć na znak gotowości <Enter> lub <Spacja>.
Po wydaniu polecenia AutoCAD z reguły oczekuje na dodatkowe dane, np. nazwy opcji, punkty rysunku, odległości itp.

Wprowadzanie punktów i współrzędnych

Są 3 sposoby wskazania punktu:

W AutoCADzie zdefiniowany jest standardowo układ współrzednych prostokatnych XYZ matematyczny.
Oś Xaut jest pozioma, Y pionowa.
W geodezji jest układ geodezyjny: Xgeod pionowa, Ygeod pozioma.
Współrzedne geodezyjne stosujemy w AutoCADzie zamieniając X na Y i odwrotnie Y na X, czyli
Xaut = Ygeod,;     Yaut=Xgeod

Są 3 typy współrzędnych



Wprowadzanie liczb:

Liczby można wprowadzać jako:

·         całkowite, np. 6

·         rzeczywiste z kropką dziesiętną np. 10.5

·         rzeczywiste w postaci wykładniczej np. 10E-2, 1.5e3

·         liczby z ułamkami zwykłymi, np. 1/3, 1-1/2, 17/4

 

Współrzędne:

 

Powtórzenie współrzędnych ostatnio wprowadzonych: @

 

Współrzędne globalne: *

@*x,y - kierunek równoległy

@*d<kąt

Wprowadzanie punktów i współrzędnych:


Jeżeli współrzędna Z może być pominięta, to jej wartość jest określona przez aktualny poziom.

Współrzędne można podawać w Globalnym Układzie Współrzędnych:

Użycie filtrów X/Y/Z pozwala na podanie wszystkich 3 współrzędnych punktu wykorzystując współrzędne X,Y, Z punktów pośrednich.
Np. podanie .X spowoduje, że AutoCAD przejmie współrzędną X od następnie wskazanego punktu i poprosi o podanie wartości YZ.
 
Jeżeli zmienna systemowa FILEDIA ma wartość różną od zera, to pojawia się okno dialogowe z nazwami plików.
Można też wywołać okno dialogowe nawet w przypadku, gdy zmienna ta ma wartość 0 - wprowadzając znak tyldy, po zgłoszeniu się polecenia


Niektóre polecenia można wywoływać nakładkowo, poprzedzając je znakiem ' (apostrof).

 

Zbiór wskazań

Można wybrać jeden lub więcej obiektów do edycji (np. kopiowania czy wymazania).
Zbiór takich obiektów nazywa się "zbiorem wskazań".
Do zbioru wskazań można dodawać elementy lub usuwać z niego.
Obiekty wybrane są wyróżnione.
Większość poleceń edycyjnych umożliwia, po wywołaniu polecenia, dokonanie wyboru obiektów do edycji.

Przy tworzeniu zbioru wskazań można posługiwać się opcjami:

 

OPCJE WYBORU OBIEKTU  z uwzględnieniem poleceń w jezyku angielskim

 (punkt) ->jeden obiekt
Multiple - Wiele -> Wiele obiektow wybranych przez wskazanie
Last - oStatni -> Ostatni obiekt
Previous-Poprz -> Wszystkie obiekty z poprzedn. zbioru wskaz.
Window - Okno -> Obiekty zawarte w oknie
Crossing-prZec -> Obiekty zawarte w oknie i przecinajace okno
Box - RAmka -> Jak Window - prawy kier lub Cross - lewy
AUto-AUto - tak jak ramka jesli pusty lub jeden obiekt
SIngle- Jeden -> Jeden obiekt dowolnego typu
Add -Dodaj -> Tryb dodawania do zbioru wskazan
Remove-Usun -> Tryb usuwania -usuwanie kolejnych obiektow ze zbioru
Undo-Cofaj -> Cofniecie ostatnio wybranej opcji
All - Wszystko

Wybieranie obiektów w AutoCAD

Metoda

Zgłoszenie

Wybiera

za pomocą urządz. wskaz.

wskazać obiekt

Obiekt

Dodaj

d

Każdy wskazany obiekt (wyłącza tryb usuwania)

WSzystko

ws

Wszystkie obiekty na niezablokowanych warstwach

ZWbok

zw

Obiekty przecinane lub zawarte w wieloboku

pRZec

rz (należy przesuwać kursor od prawej do lewej)

Obiekty przecinane i zawarte w oknie wyboru

Krawędź

k

Obiekty przecinane przez pojedynczą krawędź wyboru

oStatni

s

Ostatnio utworzony widoczny obiekt

Poprzedni

p

Poprzedni zbiór wskazań

Usuń

u

Obiekty do usunięcia ze zbioru wskazań (Wyłącza tryb dodawania)

Okno

należy przesuwać kursor od lewej do prawej)

Obiekty zawarte w oknie wyboru

OWbok

ow

Obiekty zawarte w wieloboku wyboru

Jeżeli zakończono tworzenie zbioru wskazań (obiektów) to należy nacisnąć <Enter>.
Opcja Jeden nie wymaga potwierdzenia.


Zbiór wskazań można utworzyć przed wywołaniem jednego z następujących poleceń edycyjnych lub informacyjnych:
BLOK DWIDOK KOPIUJ KRESKUJ LISTA LUSTRO OBRÓT ODZMCECHY PISZBLOK PRZESUŃ ROZBIJ
ROZCIĄGNIJ SKALA SZYK WYMAŻ ZMCECHY ZMIEŃ


W przypadku następujących poleceń, które wymagają wybrania elementów, wcześniej utworzony zbiór wskazań jest ignorowany:
EDPLIN FAZUJ ODSUŃ PODZIEL POWKRAW POWOBRÓT POWWALC PRZERWIJ UTNIJ WYDŁUŻ ZAOKRĄGL ZMIERZ

 

Uchwyty

Przy edycji obiektów można też korzystać z uchwytów, mających postać kwadratowych ramek, które mogą pojawić się w charakterystycznych punktach obiektów,
określonych trybami lokalizacji punktów względem obiektów, (np. punkty kwadrantowe, środek okręgu, końce linii, środek symetrii).
Za pomocą uchwytów można wybrane obiekty rozciągać, przesuwać, obracać, skalować, kopiować, tworzyć lustrzane odbicia

 


4.   Tworzenie rysunków. Ustalenia środowiska. Otwieranie i zapisywanie rysunków.

Ø granice rysunku

Ø jednostki rysunkowe

Ø siatka punktów

Ø warstwy

Ø symbol układu współrzędnych

Ustalenie środowiska, pojęcia podstawowe AutoCADa

Granice rysunku:
Polecenia: GRANICE lub _LIMITS

AutoCAD zakłada, ze rysowanie odbywa się w obszarze wyznaczonym przez granice rysunku. Granice rysunku definiuje się - powinno się rysować granicach.
Granice można zawsze zmienić. Mogą być włączone (ON) lub wyłączone (OFF).
Zakres rysunku - obszar prostokątny obejmujący wszystkie elementy rysunku - najmniejszy z możliwych obszar obejmujący cały rysunek

Granice

Pasek narzędzi: Ustawienia > Granice rysunku

Menu: Ustawienia > Granice rysunku

Klawiatura: GRANICE, _LIMITS

Zmienia granice dla poleceń Siatka i Zoom > Wszystko.
Granice są dwuwymiarowymi punktami reprezentującymi dolny lewy i górny prawy narożnik w Globalnym Układzie Współrzędnych (GUW).

Granice Nie[Tak]: Tak[Nie] · <Dolny lewy narożnik> <0.0000,0.0000>: Aby włączyć granice, wybierz Tak. Aby wyłączyć granice, wybierz Nie.
Aby ustalić nowe granice, wprowadź współrzędne x,y dolnego lewego narożnika.

Górny prawy narożnik <0.0000,0.0000>: Aby ustalić nowe granice, wprowadź współrzędne x,y górnego prawego narożnika

 

Jednostki rysunku:  JEDN, _UNITS

Odległość między punktami mierzona jest w jednostkach rysunku.
AutoCAD zapamiętuje współrzędne z dokładnością min. 14 cyfr dziesiętnych.
Jednostce można przyporządkować dowolna jednostkę miary, np. metr, mm, cal, cm.
Zwykle przyjmuje się milimetr.
Gotowy rysunek można wykreślić na ploterze/drukarce w dowolnej skali.

Zakładka Jednostki rysunku okna dialogowego Ustawienia rysunku steruje wszystkimi powiązanymi z jednostkami ustawieniami domyślnymi programu.
Zakładki tej używa się do zmiany takich ustawień domyślnych jak typy jednostek, kierunek kąta, kąt odniesienia i dokładność wyświetlania.
Z listy Zmień ustawienia dla, wybierz Jednostki liniowe, Jednostki kątowe lub Lokalny Układ Współrzędnych, aby ustalić ustawienia domyślne Jednostek rysunku.

Jednostki liniowe

Typy jednostek Wybierz sposób wyświetlania pomiarów liniowych.

Naukowe Zapis wykładniczy.

Dziesiętne Jednostki dziesiętne (używaj dla jednostek metrycznych).

Inżynierskie Stopy i dziesiętne części cala.

Architektoniczne Stopy i ułamki cala.

Ułamkowe Ułamki cala (bez stóp).

 

Tryb jednostek liniowych (LUNITS):

1. Naukowy    4.225E+01

2. Dziesiętny       42.25

3. Inżynierski   3'-6.25

4. Architektoniczny 3'-6 1/4

5. Ułamkowy    42 ¼

 

Jednostki kątowe

Typy jednostek Wybierz sposób wyświetlania pomiarów kątowych.

Dokładność wyświetlania Wybierz dokładność z jaką mają być wyświetlane pomiary kątowe.
Wartością domyślną jest 0 miejsc dziesiętnych; maksimum wynosi 8 miejsc dziesiętnych dla stopni dziesiętnych.

Zwrot kąta Wybierz czy chcesz mierzyć kąty o zwrocie zegarowym, czy przeciwnym do zegarowego (ustawienie domyślne) od kąta odniesienia.

Kąt odniesienia Wybierz kierunek, od którego chcesz mierzyć kąty.
Ustawieniem domyślnym jest zero stopni, odpowiadające kierunkowi Wschód, który jest najczęściej używanym kątem odniesienia.
W niektórych rysunkach zero stopni odpowiada kierunkowi Północ.

 

Siatka

Pasek narzędzi: Ustawienia > Siatka

Menu: Ustawienia > Siatka

Klawiatura: SIATKA, _GRID

Skrót: F7

Alias: G

Wyświetla na ekranie siatkę punktów jako wizualne odniesienie dla rysowanych elementów. Dla siatki tej można określić odstęp.

 Siatka Nie: Tak · Różne · [Jednakowe] · <Odstęp siatki (jak skok)>:
Aby określić odstęp siatki, wprowadź wartość liczbową lub określ dwa punkty przy użyciu myszy. Aby włączyć siatkę, wybierz Tak.
Aby wyłączyć siatkę, wybierz Nie (opcja ta jest dostępna, gdy siatka jest włączona).
Aby określić różne poziome i pionowe odstępy siatki, wybierz Różne.
Gdy poziome i pionowe odstępy siatki są różne, wówczas pojawia się opcja Jednakowe; wybierz ją, aby ustalić takie same odstępy poziome i pionowe.

Warstwy

W edytorze można zdefiniować dowolną ilość warstw.
Do każdej warstwy przypisana jest jej nazwa, kolor i rodzaj linii.
Warstwa może być widoczna albo ukryta, zablokowana albo odblokowana.
Zawsze tylko jedna z warstw jest warstwą aktualna.
Do edycji można wybierać elementy z dowolnej odblokowanej warstwy.

 

Warstwa

Klawiatura: WARSTWA, _LAYER

Alias: WAR

Tworzy nazwane warstwy rysunku i przypisuje im cechy koloru i rodzaju linii.
Ponadto, ustala warstwę aktualną, zamraża/odmraża, blokuje/odblokowuje i włącza/wyłącza warstwy.

 

Warstwy w programie AutoCAD są jak przezroczyste folie używane do rysowania ręcznego.
Warstwy są używane do organizowania różnych typów informacji rysunkowych.
W programie AutoCAD, każdy element w rysunku istnieje na warstwie. Podczas rysowania elementu, jest on tworzony na warstwie aktualnej.

Użytkownik może sterować widocznością warstw w indywidualnych rzutniach.
Po wyłączeniu warstwy, elementy narysowane na tej warstwie nie są widoczne i nie są drukowane.
Mimo, że warstwa może być niewidoczna, to ciągle można ją wybrać na warstwę aktualną, w którym to przypadku nowe elementy są również niewidoczne,
aż do ponownego włączenia tej warstwy. Elementy na niewidocznych warstwach mogą również wpływać na wyświetlanie i drukowanie elementów na innych warstwach.
Na przykład, elementy na niewidocznych warstwach mogą zasłaniać inne elementy po użyciu polecenia Ukryj do usunięcia linii niewidocznych.

Warstwy można również zamrażać i odmrażać. Elementy narysowane na warstwach zamrożonych nie są wyświetlane, nie są drukowane i nie są regenerowane.
Po zamrożeniu warstwy, jej elementy nie wpływają na wyświetlanie lub drukowanie innych elementów.
Na przykład, elementy na warstwach zamrożonych nie zasłaniają innych elementów po użyciu polecenia Ukryj do usunięcia linii niewidocznych.
Ponadto, na warstwie zamrożonej nie można rysować, dopóki nie zostanie ona rozmrożona. Warstwy tej nie można również wybrać na warstwę aktualną.

Warstwy aktualnej nie można zamrozić. W przypadku próby zamrożenia warstwy aktualnej, wyświetlane jest okno dialogowe nakazujące określenie innej warstwy.
Podobnie, nie można zamrozić lub odmrozić warstwy rzutni. Aby ustalić tę właściwość, należy wyłączyć zmienną TILEMODE (Nie lub 0).

Warstwy można również zablokować i odblokować. Elementy na warstwie zablokowanej są ciągle widoczne i można je wydrukować, nie można ich jednak edytować.
Zablokowanie warstwy zapobiega przypadkowemu zmodyfikowaniu elementów.

Każda warstwa posiada własny kolor i własny rodzaj linii.
Dla rysunków korzystających z styli drukowania użytkownika, warstwy również mogą mieć własny styl drukowania.
Elementy rysowane na określonej warstwie są wyświetlane w kolorze i z rodzajem linii powiązanymi z daną warstwą, dopóki ustawienia te nie zostaną zmienione.

 

Układy współrzędnych:

 

Globalny Układ Współrzędnych (GUS) - World Coordinate System (WCS) - nie może być zmieniony.

Lokalny Układ Współrzędnych: LUW - User Coordinate System: UCS - zdefiniowany przez użytkownika - o dowolnym punkcie przyłożenia (początku układu) i orientacji.

Może być dowolna ilość LUW

 

Globalny układ współrzędnych - os X pozioma, Y - os pionowa. Układ matematyczny - prawoskrętny.
W przypadku rys. przestrzennych można podawać tylko X, Y.
Z określona jest wtedy przez aktualny poziom jeśli nie podamy tej współrzędnej.
Gdy aktualny jest układ globalny to symbol G - wersja polska, lub W (World) - wersja angielska.
Globalny Układ Współrzędnych (GUW) - WCS - World Coordinate System nie może być zmieniony.
Lokalny Układ Wsp. (LUW) - UCS - User Coordinate System - zdefiniowany przez użytkownika - o dowolnym punkcie przyłożenia i orientacji.
Może być dowolna ilość LUW.

Symbol układu współrzędnychLUWSYMB, _UCSICON
Symbol układu współrzędnych - polecenie _UCSICON / LUWSYMB
- W - World Coordinate System. – globalny układ współrzędnych
- + - symbol umieszczony w początku aktualnego układu współrzędnych - kwadrat - układu oglądany z dodatniego kierunku osi Z
- złamany ołówek - pł. XY prostopadła do ekranu - kierunek obserwacji prawie równoległy do płaszczyzny konstrukcyjnej XY aktualnego lokalnego układu współrzędnych
 (odchylenie < 1 stopnia)
- prostopadłościan w perspektywie ("sześcian") - perspektywa - włączony tryb rzutowania perspektywicznego
Reguła prawej dłoni - do definiowania układu

 

5.   Oglądanie rysunku. Powiększanie (ZOOM) i panoramowanie obrazu (PAN), polecenia.
Klawisze funkcyjne w AutoCADzie.
Polecenia pomocnicze i informacyjne:  
KONIEC/_END, _QUIT, COFAJ/_UNDO, _REDRAW, _REGEN ,
 LISTA/_LIST,  ODLEG/_DIST, POLE/_AREA,
USUŃ/_PURGE,  COFAJ/_UNDO, _OSNAP (_SETESNAP), _SETTINGS

 

Narzędzia służące do oglądania rysunku (ZOOM, PAN)

 

Powiększenie rysunku można zmienić w dowolnej chwili używając narzędzia Zoom.
Gdy narzędzie to jest aktywne, wówczas kursor zmienia się w lupę. 
Operacja Zoom Dalej powoduje oddalenie obserwatora od rysunku, a więc widać większą część rysunku;
operacja Zoom Bliżej powoduje przysunięcie obserwatora do rysunku, a więc widać mniejszy fragment rysunku, lecz bardziej szczegółowo.
Zmiana powiększenia rysunku wpływa tylko na sposób wyświetlania rysunku; nie ma ona wpływu na wymiary elementów w rysunku.

Zoom Bliżej i Zoom Dalej

Jednym z najprostszych sposobów zmiany powiększenia rysunku jest jego przyrost (Zoom Bliżej) lub obniżenie (Zoom Dalej) o zadaną wartość.
Na pasku narzędzi Widok, narzędzie Zoom Bliżej  podwaja aktualne powiększenie rysunku.
Narzędzie Zoom Dalej  obniża powiększenie rysunku o połowę.
Podczas wykonywania operacji Zoom Bliżej i Zoom Dalej, fragment rysunku umieszczony w środku aktualnej rzutni pozostaje w środku ekranu.

 

Polecenie:

ZOOM:

Bliżej/dalej/Wszystko/Centrum/Zakres/Lewy/Poprzedni/Prawy/Okno/<Skala (nX/nXP):

 

 

Użycie polecenia Panorama

Używając narzędzia Panorama z paska narzędzi Widok można przesuwać rysunek w dowolnym kierunku.
Panoramowanie przesuwa widok rysunku w poziomie, w pionie lub po przekątnej. Powiększenie rysunku pozostaje bez zmian, podobnie jak jego orientacja w przestrzeni. Jedyną zmianą jest wyświetlany fragment rysunku.

PAN

Lewo/Prawo/Góra/Dół/SLEwo/SPRawo/SGOra/SDÓl/<Baza panoramy>

 

 

REDRAW - PRZERYSUJ - usunięcie śladów punktów (blipsów)

Wprowadzenie komendy: DISPLAY-REDRAW lub z klawiatury: REDRAW

Komende 'REDRAW mozna wydac podczas wykonywania innej komendy

 

 

Widok

 

Widok Zapisz/Wywołaj

Pasek narzędzi: Widok > Zapisz/Wywołaj widok ()

Menu: Widok > Zapisz/Wywołaj widok

Klawiatura: WIDOK

Alias: W

Zapisuje aktualny ekran jako nazwany widok lub wywołuje zapisany widok na ekranie.

 

UWAGA Polecenia Widok Zapisz/Wywołaj nie można używać jako polecenia nakładkowego będąc w obszarze papieru,
podczas wykonywania poleceń PKTOBS lub DWIDOK lub podczas zmiany powiększenia (zoom) lub panoramowania widoku.

 

Widok:  ? aby pokazać listę zapisanych widoków/Usuń/Wywołaj/Zapisz/Okno:

Widok: ? aby pokazać listę zapisanych widoków · Usuń · Wywołaj · Zapisz · Okno:
Aby pokazać listę zapisanych widoków dla aktualnego rysunku, wybierz ?.
Aby usunąć widok, wybierz Usuń.
Aby wybrać zapisany widok na widok aktualny, wybierz Wywołaj.
Aby zapisać aktualny widok, wybierz Zapisz.
Aby jako widok zapisać fragment aktualnego widoku, wybierz Okno.

Sposób usunięcia widoku

Wybierz Usuń.

Nazwy widoków do usunięcia: Podaj nazwę widoku, który chcesz usunąć.

Sposób wywołania widoku

Wybierz Wywołaj.

 

Zapisywanie i nazywanie widoków

Widok wyświetlany w aktualnym oknie można zapisać jako nazwany widok.
Po zapisaniu nazwanego widoku, można go w dowolnej chwili wywołać w aktualnym oknie.

Widok:  ? aby pokazać listę zapisanych widoków/Usuń/Wywołaj/Zapisz/Okno:

 

Klawisze skrótów:

F1 – pomoc, _HELP

F2 - przełącza ekran graficzny na tekstowy i odwrotnie,

F3 - Punkty zaczepienia: BliSKi/KoNieC/SyMeTria/CenTRum/PRostoPadły/STyCzny/KWaDrant/WsTawieNie/PunKT/PRzeCięcie/PoZpRzec/TAk/<NIE>:

F4 - włącza/wyłącza tryb pulpitu,

Tablet:  TAk/NIE/KALibracja/KonFiGuracja/<Tak>: _T F5 - przełącza izopłaszczyzny,

F5: Izopł. (Górna):  Górna/Lewa/<Przełącz na pRawą>

F6 - włącza/wyłącza wyświetlanie współrzędnych,
Współrzędne Tak:  NIE/Kąt/Odległość/<TAk>: _T

F7 - włącza/wyłącza siatkę lokalizacyjną,

Siatka Nie:  Tak/Skok/Różne/<Odstęp siatki (x i y = 0.5000)>: _T

F8 - włącza/wyłącza tryb orto

ORTHOMODE ma aktualnie stan nie:  TAk/Przełącz/<NIe>: _T

 

Powtarzanie poleceń - RETURN/ENTER lub spacja

 

Polecenia wykonywane w trybie nakładkowym (np. 'ZOOM)

 

Polecenia inne:

 

KONIEC/_END – zakończenie pracy z edytorem I zapis rysunku. Poprzednia wersja otrzymuje rozszerzenie .BAK.

ZAMKNIJ/_QUIT – zakończenie pracy

Zamyka okno aktywnego rysunku bez wychodzenia z programu.
W przypadku wykonania zmian w rysunku, wyświetlana jest propozycja zapisania tych zmian.
Aby zapisać zmiany, wybierz Tak . Jeśli nie chcesz zapisywać zmian, wybierz Nie. Aby wrócić do rysunku, wybierz Anuluj.

COFAJ/_UNDO
Cofa skutki wykonania poprzedniego polecenia.

USUŃ/_PURGE – pozwala usunąć zdefiniowane, a nie używane elementy jak bloki, warstwy, typy linii, kształty, style napisów.

 

LISTA/_LIST – wyświetla listę obiektów

Wyświetla informacje dla wybranych obiektów w oknie Historia zgłoszeń.
Program wyświetla typ elementu, jego warstwę, jego kolor i rodzaj linii oraz jego współrzędne x,y,z względem aktualnego Lokalnego Układu Współrzędnych (LUW).
Inne wyświetlane informacje są zależne od typu wybranego elementu.
Na przykład, do informacji wyświetlanych dla okręgu należą promień, obwód i pole; informacje dla linii zawierają długość.

STAN/_STATUS – wyświetla informacje o bieżącym rysunku

 

 

 

6.   Projektowanie precyzyjne

Ø Układy współrzędnych

Ø Siatka Skok

Ø Orto

Ø Tryby Lokalizacji

Układy współrzędnych

Globalny Układ Współrzednych (GUS) - World Coordinate System (WCS) - nie może być zmieniony.
Lokalny Układ Współrzędnych: LUW - User Coordinate System: UCS - zdefiniowany przez użytkownika - o dowolnym punkcie przyłożenia (początku układu) i orientacji.
Może być dowolna ilość LUW

Globalny układ współrzędnych - os X pozioma, Y - os pionowa. Układ matematyczny - prawoskrętny.
W przypadku rys. przestrzennych można podawać tylko X, Y.
Z określona jest wtedy przez aktualny poziom jeśli nie podamy tej współrzędnej.
Gdy aktualny jest układ globalny to symbol G - wersja polska, lub W (World) - wersja angielska.
Globalny Układ Współrzędnych (GUW) - WCS - World Coordinate System nie może być zmieniony.
Lokalny Układ Współrzędnych (LUW) - UCS - User Coordinate System - zdefiniowany przez użytkownika - o dowolnym punkcie przyłożenia i orientacji.
Może być dowolna ilość LUW.

LUW, _UCS

Pasek narzędzi: Ustawienia > Lokalne układy współrzędnych

Menu: Ustawienia > Lokalne układy współrzędnych

Klawiatura: LUW, _UCS

?/3punkty/Usun/Element/początek/Poprzedni/Wywołaj/Zapisz/widok/Z/Y/Z/OśZ/<Globalny>:

 

Definiuje lub modyfikuje aktualny lokalny układ współrzędnych.
Polecenie LUW można wykorzystywać do tworzenia układu do wprowadzania współrzędnych i płaszczyzn do wyświetlania rysunków.
Polecenie to definiuje LUW w przestrzeni trójwymiarowej

 

 

Lokalny Układ Współrzędnych

Symbol LUW Wybierz czy chcesz, aby symbol LUW był wyłączony (Nie), włączony (Tak - ustawienie domyślne) lub wyświetlany w początku (0,0,0).
Gdy wybierzesz Tak, symbol LUW jest wyświetlany w dolnym prawym narożniku okna, niezależnie od wyświetlanej części rysunku.

Przed zmianą LUW pokaż widok z góry Kliknij w tym polu wyboru, aby je zaznaczyć w celu wyświetlania widoku z góry przed przejściem do nowego LUW.

 

Definiowanie lokalnego układu współrzędnych

ODLUW, _DDUCS – okno dialogowe

Do zdefiniowania LUW można użyć dowolnej z poniższych metod:

Podczas definiowania nowego LUW, symbol LUW zmienia się wskazując początek i orientację nowego LUW.

Sposób zdefiniowania LUW przez określenie nowego początku i punktów na dodatnich półosiach X i Y

1.      Wykonaj jedną z poniższych czynności:

o    Wybierz Ustawienia > Lokalne układy współrzędnych.

o    Na pasku narzędzi Ustawienia, kliknij narzędzie Lokalne układy współrzędnych Napisz ustalluw, a następnie naciśnij Enter.

2.      W oknie dialogowym Lokalne układy współrzędnych, kliknij Eksploruj LUW-y.

3.      W oknie dialogowym, upewnij się, że wybrane są Układy współrzędnych i kliknij narzędzie Nowy element

4.      Z okna zgłoszeń wybierz 3 punkty.

5.      Wybierz nowy początek.

6.      Wybierz punkt na dodatniej półosi X.

7.      Wybierz punkt w dodatnim kierunku Y.

8.      W oknie dialogowym - Układy współrzędnych, napisz nazwę nowego LUW, a następnie zamknij to okno dialogowe.

 

Siatka

Siatka, _Grid

Pasek narzędzi: Ustawienia > Siatka

Menu: Ustawienia > Siatka

Klawiatura: SIATKA, _Grid

Siatka Nie: Tak/Skok/Różne/<Odstęp siatki (x i y = 0.500)>:

Skrót: F7

Alias: G

Wyświetla na ekranie siatkę punktów jako wizualne odniesienie dla rysowanych elementów. Dla siatki tej można określić odstęp.

 

Skok, _Snap

Innym sposobem zapewnienia dokładności rysowania jest włączenie skoku i ustawienie jego odstępów.
Gdy skok jest włączony, wówczas program ogranicza punkty wyboru do wstępnie określonych odstępów skoku.
Mimo tego, że dopasowanie odstępów siatki do odstępów skoku jest często pomocne w rysowaniu, to ustawienia te nie muszą być takie same.

Skok, _Snap

Pasek narzędzi: Ustawienia > Skok

Menu: Ustawienia > Skok

Klawiatura: SKOK, _SNAP

Skok Nie (x i y =0.500): Tak/Obrót/Styl/Różne/<Odstęp skoku>

Skrót: F9

Alias: SK

 

Skok Nie (x i y =0.5) Tak/Obrót/Styl/Różne/<Odstęp skoku>:

 

Ogranicza ruch kursora do określonych skoków.

Skok Nie (x i y = 0.50000): Tak · Obrót · Styl · Różne · <Odstęp skoku>:
Aby ustalić odstęp skoku, wprowadź wartość (aktualna wartość jest wyświetlana w poleceniu).
Aby wyłączyć skok, wybierz Nie.
Aby włączyć skok, wybierz Tak.
Aby określić obrót siatki skoku, wybierz Obrót. Aby zmienić siatkę skoku na izometryczną, wybierz Styl.
Aby zmienić współczynnik proporcji siatki skoku, wybierz Różne.

Jeśli włączony jest skok izometryczny, to wyświetlane jest następujące zgłoszenie:

Skok Tak, izometria, y = 0.50000: Nie · Obrót · Styl · <Odstęp w kierunku y>:
Aby ustalić odstęp skoku w kierunku y, wprowadź wartość (aktualna wartość jest wyświetlana w poleceniu).
Aby wyłączyć skok, wybierz Nie.
Aby włączyć skok, wybierz Tak.
Aby określić obrót siatki skoku, wybierz Obrót.
Aby zmienić siatkę skoku na standardową, wybierz Styl.

 

ORTO

Orto, _Ortho

Polecenie ORTO pozwala na wprowadzenie trybu ortogonalnego rysowania.

Wszystkie linie i trasy narysowane w tym trybie są poziome lub pionowe.

 

Pasek narzędzi: Ustawienia > Rysuj ortogonalnie

Menu: Ustawienia > Rysuj ortogonalnie

 

Klawiatura: ORTO, _Ortho

ORTHOMODE ma aktualnie stan nie: Tak/Przełącz/<Nie>:

 

Skrót: F8

Alias: OR

Ogranicza rysowanie elementów pozwalając na rysowanie tylko linii poziomych lub pionowych (zgodnych z kierunkiem siatki).
W przypadku rysowania ortogonalnego z włączonymi punktami zaczepienia, mogą one wymóc rysowanie linii ukośnych, gdyż mają wyższy priorytet od trybu orto.

Tak · Nie · Przełącz <Nie>: Aby zaakceptować aktualne ustawienie, naciśnij Enter. Aby zmienić aktualne ustawienie, wybierz Tak, Nie lub Przełącz.

 

Tryby lokalizacji, punkty zaczepienia

Lokalizacja współrzędnych względem punktu: - polecenie _OSNAP / OBIEKT:

 

Obiekt, _Osnap, PBAZ

Punkty zaczepienia: BliSki/KoNieC/SyMeTria/CenTRum/PRostoPadły/STyCzny/KWaDrant/WsTawieNie/PunKT/PRzeCięcie/PoZpRzec/TAK/<NIE>:

Polecenie OBIEKT służy do wyboru aktualnych trybów mechanizmu lokalizacji

punktu względem obiektu.  Mechanizm ten pozwala na rysowanie punktów

odpowiednio zorientowanych w stosunku do istniejących obiektów rysunku.

 

Tryby lokalizacji:

 

Punkty zaczepienia

Pasek narzędzi: Punkty zaczepienia

Menu: Ustawienia > Punkty zaczepienia

Klawiatura: PBAZ

Alias: -PZ, OBIEKT, -OBIEKT

Poziom doświadczenia: Średniozaawansowany

Umożliwia dokładne umieszczanie punktów w punktach odniesienia istniejących elementów.

 

Punkty zaczepienia: BLIski · KONiec · SYMetria · CENtrum · PROstopadły · STYczny · KWAdrant · WSTawienie · PUNkt · PRZecięcie · POZprzec · POZORNY · <Nie>:
Aby wyłączyć punkty zaczepienia, naciśnij Enter.
Aby zaczepić się w najbliższym punkcie elementu, wybierz BLIski.
Aby zaczepić się w punkcie końcowym elementu, wybierz KONiec.
Aby zaczepić się w punkcie symetrii elementu, wybierz SYMetria.
Aby zaczepić się w punkcie środkowym elementu, wybierz CENtrum.
Aby zaczepić się w punkcie, który leży na prostopadłej do elementu, wybierz PROstopadły.
Aby zaczepić się w punkcie, który leży na stycznej do elementu, wybierz STYczny.
Aby zaczepić się w punkcie kwadrantowym elementu (łuk, okrąg, elipsa lub łuk eliptyczny), wybierz KWAdrant.
Aby zaczepić się w punkcie wstawienia bloku, tekstu lub atrybutu, wybierz WSTawienie.
Aby zaczepić się w elemencie punktowym, wybierz PUNkt.
Aby zaczepić się w trójwymiarowym przecięciu elementu, wybierz PRZecięcie.
Aby zaczepić się w dwuwymiarowym przecięciu, wybierz POZprzec.

 

 

7.   Grafika dwuwymiarowa

 

Podstawowe elementy rysunku

 

7.1  Rysowanie linii, prostej, trasy, poliginii, punktu

 

 

Linia/_Line

 

Cechy linii:

 każda linia ma początek i koniec;

 rysowanie linii zaczynamy od podania jej punktu początkowego, następnie wstawiamy kolejne punkty końcowe do czasu naciśnięcia klawisza Esc lub Enter;

 każda narysowana linia jest samodzielnym obiektem, który możemy oddzielnie edytować.

 

Rysowanie linii

Linię określają dwa punkty: punkt początkowy i punkt końcowy. Można połączyć szereg linii,

Polecenie LINIA umożliwia rysowanie linii prostych.
Końce linii można określić

używając 2 lub 3 współrzędnych lub ich kombinacji. Jeżeli podane zostaną tylko

współrzędne X, Y punktu to wartość Z określa aktualny poziom.

 

Sposób rysowania linii

  1. Wykonaj jedną z poniższych czynności:
  2. Określ punkt początkowy.
  3. Określ punkt końcowy.
  4. W oknie zgłoszeń wybierz Gotowe, aby zakończyć polecenie.

 

Rysowanie:

Pasek narzędzi: Rysuj w 2D > Linia

Menu: Wstaw > Linia

Klawiatura: LINIA, _Line

1)     ENTER aby użyć ostatniego punktu/Kontynuuj/<Początek linii>:

2)     kąt/Długość/Kontynuuj/Cofaj/<Punkt końcowy>:

Alias: L

 

Rysuje proste linie o dowolnej długości.
Dla punktów początkowych i końcowych można określać współrzędne dwuwymiarowe lub trójwymiarowe, wprowadzając współrzędne x,y,z punktu.

  1. Określ punkt początkowy linii.
  2. Określ punkt końcowy.

Początek linii: Określ punkt początkowy linii.

·        kąT · Długość · <Punkt końcowy>: Określ punkt końcowy linii.
Aby określić kąt linii, wybierz kąT.
Aby określić długość linii, wybierz Długość.

·        kąT · Długość · Kontynuuj · Zamknij · Cofaj · <Punkt końcowy>:
Aby kontynuować rysowanie segmentów linii (punkt początkowy każdego segmentu linii jest punktem końcowym segmentu poprzedniego),
określ następny punkt końcowy.
Aby określić długość następnego segmentu linii, wybierz Długość.
Aby kontynuować linię w kierunku, w którym narysowano ostatni segment, wybierz Kontynuuj.
Aby utworzyć zamknięty element, po narysowaniu dwóch lub więcej segmentów linii, wybierz Zamknij.
Aby wymazać ostatni narysowany segment linii, wybierz Cofaj.

Trasa/_Trace – rysowanie odcinków linii prostej o określonej szerokości

 

Polilinia/_PLINE linia złożona z odcinków prostej oraz łuków. Segmenty mogą mieć różną szerokość

 

Prosta – rysuje prostą w obydwu kierunkach od określonego punktu początkowego

 

PUNKT/_Point

Rysuje elementy w formie pojedynczego punktu.

Ustawienia · Wiele · <Położenie punktu>: Wybierz położenie punktu, ustawienie domyślne.
Aby zmienić ustawienia punktu, wybierz Ustawienia.
Aby narysować wiele punktów, wybierz Wiele.

PDMODE – wybór numeru markera, który będzie rysowany jako punkt

PDSIZE – wybór wielkości markera

 

 

 

7.2 Rysowanie okręgu, łuku, elipsy 

 

 

OKRĄG,  _CIRCLE

Polecenie OKRĄG  służy do rysowania okręgu. Może on być  zdefiniowany na kilka

sposobów, z których najprostszym jest podanie środka i promienia.

 

Rysowanie okręgów

Domyślną metodą rysowania okręgu jest określenie punktu środkowego i promienia.
Okręgi można rysować przy użyciu dowolnej z poniższych metod:

Sposób rysowania okręgu przez określenie jego środka i promienia

  1. Wykonaj jedną z poniższych czynności:
  2. Określ punkt środkowy.
  3. Określ promień okręgu.

 

Okrąg

Pasek narzędzi: Rysuj w 2D > Okrąg

Menu: Wstaw > Okrąg

Klawiatura: OKRĄG, _Circle

2Pkt/3Pkt/RSS/Łuk/Wiele/<Środek okregu>:

Alias: O

Rysuje okrąg dowolnej wielkości.
Domyślną metodą rysowania okręgu jest określenie środka i promienia, lecz dostępne są również inne metody.

2Pkt · 3Pkt · RSS · łUk · Wiele · <Środek okręgu>:
Aby narysować okrąg określając środek i promień lub średnicę, określ środek tego okręgu. Aby narysować okrąg używając metody 2-punktowej, wybierz 2Pkt.
Aby narysować okrąg używając metody 3-punktowej, wybierz 3Pkt.
Aby narysować okrąg określając promień i dwie styczne, wybierz RSS.
Aby przekształcić łuk w okrąg, wybierz łUk.
Aby narysować wiele okręgów, wybierz Wiele, a następnie wybierz typ okręgu, który chcesz rysować.

 

ŁUK/_ARC – rysowanie łuku o dowolnej wielkości.
Łuk można rysować podając wiele jego punktów charakterystycznych i wielkości.

 

Elipsa/Ellipse

Rysuje elipsy i łuki eliptyczne.
Elementy te można rysować dynamicznie określając osie, wielką i małą, lub określając punkt środkowy.

łUk · śrOdek · <Pierwszy koniec osi elipsy>: Określ pierwszy koniec elipsy. Aby narysować łuk eliptyczny, wybierz łUk.
Aby określić punkt środkowy elipsy, wybierz śrOdek.

 

7.3 Rysowanie wieloboku, prostokąta, obszaru, szkicowanie

 

WIELOBOK/_POLYGON 

Wieloboki są zamkniętymi poliliniami zawierającymi minimum 3 i maksimum 1024 boki o równej długości.
Domyślną metodą rysowania wieloboku jest określenie środka wieloboku i odległości od środka do każdego z wierzchołków.
Wielobok można narysować używając dowolnej z poniższych metod:

 

PROSTOKĄT/_Rectangle - rysuje prostokąt. Prostokąt jest elementem typu polilinia.

 

OBSZAR/SOLID - rysuje wypełnione wieloboki.
Zmienna systemowa FILLMODE określa czy obszar jest wypełniony; jeśli nie chcesz rysować obszarów o stałym wypełnieniu, wyłącz (0) zmienną FILLMODE

SZKICUJ/_SKETCH - pozwala na szkicowanie poprzez rysowanie krótkich segmentów linii lub polilinii w miarę ruchu urządzenia wejściowego

 

7.4 Modyfikacja obiektów – polecenia WYMAŻ, KOPIUJ, PRZESUŃ, OBRÓT

7.5 Polecenia edycyjne: LUSTRO, ODSUŃ, SZYK

7.6 Polecenia  UTNIJ, WYDŁUŻ, PRZEDŁUŻ, ROZCIĄGNIJ, PRZERWIJ. Uchwyty.

7.7 Polecenia edycyjne SKALA, FAZUJ, ZAOKRĄGL

.

 

 

7.8.   Napisy w AutoCADzie

 

 

Polecenia TEKST, DTEKST, WTEKST, STYL, MTEKST

 

TEKST/_TEXT

Tworzenie wiersza tekstu

Podczas tworzenia tekstu, każdy wiersz tekstu kończy się naciśnięciem Enter.
Każdy wiersz tekstu jest tworzony jako osobny element, który można modyfikować.

 

 

DTEKST/_DTEXT

Tworzy elementy tekstowe.
Podobne do polecenia Tekst, za wyjątkiem tego, że pozwala wprowadzać wiele wierszy tekstu i oddzielać je znakiem końca akapitu.

Tekst jest rysowany dynamicznie w miarę wprowadzania go w obszarze poleceń

 

WTEKST

Tekst wielowierszowy

Pasek narzędzi: Rysuj w 2D > Tekst wielowierszowy Menu: Wstaw > Edytor tekstu

Klawiatura: WTEKST

Tworzy elementy typu akapit tekstu.

Tworzenie akapitu tekstu

Akapit tekstu składa się z jednego lub więcej wierszy lub akapitów, które mieszczą się w granicach określonych przez użytkownika.
Każdy utworzony element akapitu tekstu jest traktowany jako pojedynczy element, niezależnie od liczby indywidualnych akapitów lub wierszy tekstu jakie zawiera.

Podczas tworzenia akapitu tekstu, należy najpierw określić szerokość granicy akapitu wskazując przeciwległe narożniki prostokąta.
Tekst akapitu jest automatycznie zawijany w taki sposób, aby zmieścił się w tym prostokącie.
Pierwszy narożnik prostokąta określa domyślny punkt dołączenia akapitu tekstu.
Położenie punktu dołączenia względem prostokąta można zmienić, można również określić kierunek tekstu w prostokącie.
Ponadto, można wybrać styl tekstu, wysokość tekstu i kąt obrotu całego elementu akapitu tekstu.

 

STYL/_STYLE

Tworzy lub zmienia aktualne czcionki tekstu (style).
Pozwala zdefiniować style, w którym rysowane będą napisy
Można również tworzyć nazwane style tekstu wybierając kombinacje czcionki, odbicia lustrzanego, pochylenia i skalowania poziomego.

MTEKST/_QTEXT

Markuj tekst

Klawiatura: MTEKST/_QTEXT

Włącza lub wyłącza markowanie tekstu.
Gdy markowanie tekstu jest włączone (Tak), wówczas tekst jest wyświetlany w postaci zastępczych ramek, a nie jako znaki lub słowa.
Polecenia tego używa się do przyspieszenia przetwarzania podczas pracy z rysunkami zawierającymi duże ilości tekstów.

7.9 KRESKOWANIE

Kreskowanie pozwala wypełnić wybrany obszar na rysunku określonym wzorem.
Wybieramy nazwę wzoru, współczynnik skali, kat nachylenia wzoru i granicę obszaru do zakreskowania

 

Polecenie KRESKUJ/_HATCH

Kreskuj:  ? - lista wzorów/UStawienia/& dla linii/Podgląd/STyl/<Nazwa wzoru>:

  

Użytkownik może dodać kreskowanie do obszaru zamkniętego, utworzonego przez wybrane elementy, które tworzą obwiednię kreskowania.
Kreskowanie tworzone jest w tym zamkniętym obszarze, a nie w samych elementach.

 

GKRESKUJ

Pozwala na zastosowanie kreskowania lub wypełniania wzorem do zamkniętych elementów wewnątrz określonych granic.
Kreskowanie do granic można określić jako zespolone lub rozłączne, wybierając czy wzór kreskowania zmieni się po zmianie granic.
Zespolone kreskowania utworzone w programie Autodesk AutoCAD są wyświetlane w programie i mogą być poddawane edycji.

 

7.10 WYMIAROWANIE

 

W AutoCADzie istnieje możliwość półautomatycznego wymiarowania elementów rysunku.

Rozróżniamy wymiary liniowe, kątowe oraz wymiary średnic i promieni.

 

WYMIAR/_DIM

Wymiary liniowe

_DIM HORizontal

_VERtical

_ALIgned

_ROTated

_BASEline

_CONtinue

 

Wymiary kątowe _ANGULAR

Wymiarowanie średnicy – DIAMETER

Wymiarowanie promienia – RADIUS

Odnośnik – LEADER

 

Zmienne wymiarowe – Dim vars

 

Modyfikacja wymiarów

Uaktualnij wymiary – UPDATE

Centruj napis wymiarowy – HOMETEXT

Zmień napis wymiarowy – NEWTEXT

 

 

 

 

 

8.   Warstwy (ustawienia grubości linii, kolorystyki i nomenklatury nazewniczej).

 

Obiekty w AutoCADzie mogą być umieszczone na różnych warstwach

W każdym rysunku można utworzyć nieograniczoną liczbę warstw i używać tych warstw do organizowania informacji.
Podczas tworzenia nowej linii, wstępnie przypisywany jest jej kolor biały (lub czarny, w zależności od ustawień systemu) i rodzaj linii CONTINUOUS.
Domyślnie, nowa warstwa jest również widoczna.
Po utworzeniu i nadaniu nazwy warstwie, można zmienić jej kolor, rodzaj linii, widoczność i inne właściwości.

Nazwy warstw utworzonych lub przemianowanych w programie mogą mieć do 31 znaków i nie powinny zawierać spacji.
W AutoCADzie jest zawsze warstwa 0, której nie można usunąć.

 

Warstwy w programie  są jak przezroczyste folie używane do rysowania ręcznego.
Warstwy są używane do organizowania różnych typów informacji rysunkowych.
W programie, każdy element w rysunku istnieje na warstwie.
Podczas rysowania elementu, jest on tworzony na warstwie aktualnej.

Użytkownik może sterować widocznością warstw w indywidualnych rzutniach.
Po wyłączeniu warstwy, elementy narysowane na tej warstwie nie są widoczne i nie są drukowane.
Mimo, że warstwa może być niewidoczna, to ciągle można ją wybrać na warstwę aktualną, w którym to przypadku nowe elementy są również niewidoczne,
aż do ponownego włączenia tej warstwy.
Elementy na niewidocznych warstwach mogą również wpływać na wyświetlanie i drukowanie elementów na innych warstwach.
Na przykład, elementy na niewidocznych warstwach mogą zasłaniać inne elementy po użyciu polecenia Ukryj do usunięcia linii niewidocznych.

Warstwy można również zamrażać i odmrażać.
Elementy narysowane na warstwach zamrożonych nie są wyświetlane, nie są drukowane i nie są regenerowane.
Po zamrożeniu warstwy, jej elementy nie wpływają na wyświetlanie lub drukowanie innych elementów.
Na przykład, elementy na warstwach zamrożonych nie zasłaniają innych elementów po użyciu polecenia Ukryj do usunięcia linii niewidocznych.
Ponadto, na warstwie zamrożonej nie można rysować, dopóki nie zostanie ona rozmrożona.
Warstwy tej nie można również wybrać na warstwę aktualną.

Warstwy aktualnej nie można zamrozić.
W przypadku próby zamrożenia warstwy aktualnej, wyświetlane jest okno dialogowe nakazujące określenie innej warstwy.
Podobnie, nie można zamrozić lub odmrozić warstwy rzutni.
Aby ustalić tę właściwość, należy wyłączyć zmienną TILEMODE (Nie lub 0).

Warstwy można również zablokować i odblokować.
Elementy na warstwie zablokowanej są ciągle widoczne i można je wydrukować, nie można ich jednak edytować.
Zablokowanie warstwy zapobiega przypadkowemu zmodyfikowaniu elementów.

Każda warstwa posiada własny kolor i własny rodzaj linii.
Dla rysunków korzystających z styli drukowania użytkownika, warstwy również mogą mieć własny styl drukowania.
Elementy rysowane na określonej warstwie są wyświetlane w kolorze i z rodzajem linii powiązanymi z daną warstwą, dopóki ustawienia te nie zostaną zmienione.
Wszystkimi ustawieniami powiązanymi z warstwami można sterować używając elementów Warstwy w oknie programu.

 

 

Polecenie:

WARSTWA/_LAYER

Warstwa:  ? lista/Nowa/Twórz/Ustal/Kolor/Rlinii/GrubośćLint/Druk/DStyl/WłązZ/WYłącz/Zamroź/Odmroź/BLokuj/oDblokuj:

Tworzy nazwane warstwy rysunku i przypisuje im cechy koloru i rodzaju linii.
Ponadto, ustala warstwę aktualną, zamraża/odmraża, blokuje/odblokowuje i włącza/wyłącza warstwy

 

 

 

9.   Tworzenie i edycja bloków.

 

 

·         Omówienie rodzajów bloków stosowanych w AutoCADzie

 

·         Tworzenie bloków zewnętrznych

 

·         Wstawianie bloków do rysunku

 

·         Wstawianie plików do rysunku jako blok

 

·         Edycja bloków

 

 

 

Blok to obiekt złożony z elementów składowych, powiązanych ze sobą, aby stanowiły funkcjonalną jedność.

Każdy blok ma swoją nazwę. Blok traktowany jest jako jeden obiekt.

Dowolną liczbę elementów można połączyć w pojedynczy blok.
Po utworzeniu bloku, jego kopie można wstawiać do rysunku.
Każde wstawienie bloku jest traktowane jako pojedynczy element; na przykład, podczas wstawiania bloku można go obracać lub skalować.
Program dodaje nazwę nowego wstawianego bloku do listy Nazwa bloku.

 

Zdefiniuj blok – BLOK/_BLOCK

Umożliwia zdefiniowanie bloku o określonej nazwie

 

Wstawianie bloków

Wstaw blok – WSTAW/_INSERT

Komenda pozwala wstawić blok wcześniej zdefiniowany w rysunku lub blok z dysku.
Określa się współczynniki skali i kąt obrotu.

 

Do aktualnego rysunku można wstawiać bloki i inne rysunki. Gdy wstawiany jest blok, to jest on traktowany jak pojedynczy element.
Gdy wstawiany jest rysunek, to jest on dodawany do aktualnego rysunku jako blok.
Wstawić można wiele wystąpień bloku bez potrzeby ponownego ładowania oryginalnego pliku rysunku.
Jeśli oryginalny plik rysunku zostanie zmieniony, to zmiany te nie mają wpływu na aktualny rysunek, o ile blok nie zostanie przedefiniowany
przez ponowne wstawienie zmienionego rysunku.

Podczas wstawiania bloku lub rysunku, należy określić punkt wstawienia, skalę i kąt obrotu.
Punkt wstawienia bloku jest punktem odniesienia określanym podczas tworzenia bloku.
Podczas wstawiania rysunku jako bloku, program przyjmuje określony punkt wstawienia jako punkt wstawienia bloku.
Punkt wstawienia można jednak zmienić, otwierając najpierw oryginalny rysunek i przedefiniowując blok.

 

Wstaw blok wielokrotnie – WWSTAW/_MINSERT

Tworzy prostokątny szyk z wielu kopii bloku.
Kopie bloku są umieszczane w górę i w prawo od określonego punktu.

 

Zapisz blok na dysk – PISZBLOK/_WBLOCK

Pozwala na utworzenie bloku na dysku lub zapisanie bloku zdefiniowanego w rysunku bieżącym.
Komenda bardzo przydatna do tworzenia bibliotek.

Wyświetla okno dialogowe Zapisz blok, które umożliwia zapisywanie wybranych elementów w pliku rysunku na dysku.
Blok, który został zapisany na dysku, może być wstawiony do innych rysunków.

 

 

 

10.               Drukowanie dokumentacji technicznej

Ø Ustalenie środowiska do drukowania (rozmiar papieru, style drukowania, skala, ploter itd.)

Ø Drukowanie

 

 

Drukowanie

 

 

 

II. Zaawansowane możliwości programu:

Ø  bloki z atrybutami, wyciągi z atrybutów

Ø  pliki rastrowe

Ø  przestrzeń papier/model

Ø  style i arkusze wydruku.